Lekcja 7. Więzy

 

W kilku ostatnich lekcjach omówiłem narzędzia służące do rysowania szkicu oraz narzędzia modyfikacyjne. W dzisiejszej lekcji przedstawię kolejne narzędzia szkicownika, umożliwiające nadawanie narysowanym kształtom odpowiednich parametrów wymiarowych oraz odpowiednich właściwości geometrycznych, takich jak np. koincydencja punktów czy równoległość prostych. Podobnie jak w poprzedniej lekcji, stosowanie elementów, nazywanych dalej więzami, będziemy ćwiczyć na konkretnych przykładach.

Podobnie jak w innych programach CAD, więzy możemy podzielić umownie na dwie grupy - więzy wymiarowe oraz geometryczne. Więzy wymiarowe ograniczają rysowany szkic pod względem wielkości tworzonego elementu. Jak pisałem w poprzednich lekcjach, na wstępnym etapie tworzenia szkicu nie trzeba troszczyć się o zachowanie wymiarów tworzonego elementu - wymiary te zostaną nadane z wykorzystaniem więzów wymiarowych. Więzy geometryczne umożliwiają "wyprostowanie" tworzonego elementu. Możemy określić, które punkty mają być połączone oraz które linie mają być wzajemnie do siebie prostopadłe czy równoległe.

Przejdźmy do praktyki. Na początek narysujemy szkic, który powiążemy więzami geometrycznymi. Rysowany szkic powinien być jak najprostszy, np. taki jak na poniższym rysunku.


Rys. 1

Załóżmy, że chcemy przekształcić ten szkic w regularny prostokąt. Aby to wykonać, zastosujemy więzy geometryczne. Zaczniemy od połączenia ze sobą dwóch wolnych linii znajdujących się z lewej strony szkicu. W tym celu zaznaczamy kolejno punkty na końcach nie połączonych linii z wciśniętym klawiszem Ctrl...


Rys. 2

... a następnie klikamy ikonę narzędzia Constraints Defined in Dialog Box


Rys. 3

w wyniku czego otwiera się okno dialogowe przedstawione poniżej.


Rys. 4

Jak widać, możemy nadać wskazanym punktom odpowiednie więzy geometryczne. Kliknijmy zatem pozycję Coincidence, co można przetłumaczyć jako zbieżność. Jak widać na poniższym rysunku, punkty zostały ze sobą połączone, a miejsce połączenia zostało oznaczone symbolem wiązania - małą literką o lub kółeczkiem, jak kto woli.


Rys. 5

Kontynuujemy przekształcanie naszego szkicu w prostokąt. Teraz wyprostujemy lewą krawędź szkicu. Zaznaczamy ją i ponownie klikamy ikonę narzędzia Constraints Defined in Dialog Box. Następnie zaznaczamy pole Vertical.


Rys. 6

Nasz szkic zmieni kształt i przy ustawionym w pionie boku pojawi się literka V, co oznacza, że bok ten jest związany więzami wertykalnymi.


Rys. 7

Teraz wypoziomujemy dolną krawędź szkicu, nadając jej więzy horyzontalne.


Rys. 8

Wynikiem naszego działania będzie wypoziomowanie dolnej krawędzi oraz wskazanie jej orientacji poprzez dopisanie do niej literki H.


Rys. 9

Musimy jeszcze wyprostować pozostałe krawędzie. Możemy tego dokonać tak jak poprzednio - z wykorzystaniem narzędzia Constraints Defined in Dialog Box - lub w odmienny sposób, wykorzystując inne rodzaje więzów. Zaznaczmy zatem dwie podstawy przyszłego prostokąta - górną i dolną (oczywiście z wciśniętym klawiszem Ctrl), a następnie kliknijmy ikonę narzędzia Constraints Defined in Dialog Box. W otwartym oknie włączamy opcję Parallelism - równoległość.


Rys. 10

Na szkicu również pojawi się odpowiednie oznaczenie:


Rys. 11

Po wykonaniu tych samych czynności względem pionowych boków powinniśmy otrzymać następujący szkic:


Rys. 12

Nasz szkic posiada już więzy geometryczne. Teraz dodamy do niego więzy wymiarowe w celu nadania mu ostatecznego wyglądu. W tym celu klikamy ikonę narzędzia Constraint


Rys. 13

i wskazujemy kolejno boki szkicu, które chcemy zwymiarować. Jak widać, wstawiane wymiary mają jakieś dziwne, nie odpowiadające nam wartości:


Rys. 14

Aby je zmienić, klikamy dany wymiar i w okienku dialogowym wpisujemy pożądaną wartość.


Rys. 15

W pole value możemy wstawić całe działania matematyczne, co jest niewątpliwą zaletą programu (zagadnienie to zostanie dokładniej omówione w kolejnych lekcjach). Poniższy rysunek przedstawia wygląd zwymiarowanego prostokąta.

POWRÓT